(xan) Na
Karl-Marx-Strasse dobrzy ludzie niemieccy demonstrowali w zeszłym tygodniu
przeciwko szykującej się wojnie w Iraku. Stali przy pomniku, w
miejscu, gdzie przed drugą wojną światową znajdowała
się synagoga i rozdawali kawałki białych
prześcieradeł, na których dzieci namalowały gołębie
pokoju niebieskim kolorem. Widocznie w byłym NRD ludzie jeszcze
pamiętają, jak się walczy o pokój za pomocą Picassa... Owa
flaga pokoju wisi we Frankfurcie w wielu oknach, na fasadzie liceum jest nawet wersja
z wielu pościeli o różnym kolorze. Myślałem sobie: raz
Polska i Niemcy są skłócone w sprawie Iraku, to mogę sobie
pozwolić na prywatny symbolizm i przemycić taką flagę
pokoju na drugi brzeg Odry, gdzie ludzie są dumni ze swojej przyjaźni
ze Stanami, którą Niemcy właśnie stracili.
Darowałem
więc dwa euro na rzecz Frankfurckiego Związku Pokoju,
tłumacząc starszym paniom swój zamiar. Patrzyły na mnie, jakbym
rzeczywiście zabrał flagę na wielką podróż.
Na
granicy nikt nie podejrzewał mnie o przemyt materiałów politycznej
agitacji. Powiesiłem gołębia pokoju na klatce centralnego
słubickiego biurowca, w którym się mieszczą: sąd, redakcje
gazet, biura architekta, tłumaczy i notariuszy. Wisiał tam
dokładnie jedną noc. Następnego dnia zniknął.
Tekst ukazał się 17.2.2003 w Gazecie Wyborczej.
|
